AB’nin işleyişi
AB’de üye ülkelerin arasındaki iş birliğinin işlemesinden sorumlu yedi tane kurum vardır. Kurumların farklı rolleri ve görevleri vardır.
Avrupa Komisyonu, yeni AB yasaları önerir ve üye ülkelerin yeni yasaları uygulayıp uygulamadığını kontrol eder. Avrupa Komisyonu, her bir üye ülkeden birer komisyon üyesinden oluşur ve tüm AB’yi temsil eder. Her beş yılda bir yeni bir komisyon atanır.
AB Bakanlar Konseyi, yeni AB yasaları hususunda kararlar alır ve bunu genellikle Avrupa Parlamentosu ile beraber yapar. İsveç hükümeti ve diğer AB ülkelerinin hükümetleri, AB Bakanlar Konseyi’ndeki toplantılara birer bakan ile katılır. Konsey toplantılarına hangi bakanın katılacağı tartışılacak konuya bağlı olarak değişir. AB Bakanlar Konseyi, politika alanına göre on farklı yapılanma altında toplanır.
Avrupa Parlamentosu, yeni AB yasaları hakkında karar alır ve bunu genellikle AB Bakanlar Konseyi ile beraber yapar. Avrupa Parlamentosu’nun üyeleri her beş yılda bir doğrudan seçimlerle AB ülkelerinin vatandaşları tarafından seçilir.
Avrupa Konseyi, AB iş birliğinin uzun vadede esaslarını belirler. Avrupa Konseyi’nde, AB ülkelerinin devlet ve hükümet başkanları toplanır. İsveç’ten başbakan katılır.
Avrupa Adalet Divanı, AB’nin kurumları ve üye ülkeler arasındaki anlaşmazlıklarda hüküm verir. Adalet Divanı, AB yasalarını da yorumlar.
Avrupa Sayıştayı, AB’nin parasının doğru şekilde kullanıldığını ve beyan edildiğini kontrol eder.
Avrupa Merkez Bankası, euroya geçen ülkelerin para politikasını yönetir ve AB’nin genel ekonomi politikasını destekler.
Parlamento ve AB
Parlamentonun en önemli görevlerinden bir tanesi yeni yasalar hakkında karar almaktır. İsveç AB’ye üye olarak yasama yetkisinin bir kısmını AB’ye devretmiştir ama parlamentonun gene de AB’nin yasalar hakkında aldığı kararları etkileme imkânı vardır.
AB Bakanlar Konseyi’nde ve Avrupa Konseyi’nde İsveç’in sözcülüğü hükümet yapar. Hükümetin bakanları AB konularını tartışmak için düzenli olarak parlamentoya gelir, örneğin komisyonlardaki istişarelere. Bakanlar yeni bir AB yasası hakkında karar almak için AB Bakanlar Konseyi’ne gitmeden önce hükümet yasa önerisi hakkındaki görüşünü parlamentonun AB Komitesi’ne danışmak zorundadır.
Parlamentonun, Avrupa Komisyonu’nun yasa önerilerini etkilemek için başka bir imkânı daha vardır. Şöyle ki İsveç parlamentosu ve diğer AB ülkelerinin parlamentoları, bazı yasa önerilerinin AB düzeyinde mi yoksa ulusal düzeyde mi yani AB tarafından mı yoksa üye ülkeler tarafından mı kararlaştırılacağını değerlendirir. Buna subsidiarite değerlendirmesi denir ve amacı AB’nin sadece ülkelerin AB kadar iyi karar alamayacakları konularda karar almasıdır.
AB önerisinden İsveç yasasına
Avrupa Komisyonu yeni bir AB yasası önerir
Avrupa Komisyonu’nun görevi yeni AB yasaları önermektir. Komisyon, üye ülkelerde hangi yeni AB yasalarına ihtiyaç olduğunu tartıştıktan ve araştırdıktan sonra önerileri sunar.
Hükümet ve parlamento tavrını belirler
Avrupa Komisyonu, önerilerini tüm üye ülkelere gönderir. Öneriler İsveç’te hükümete ve parlamentoya gelir. Hükümet, öneriler hakkındaki görüşünü parlamentoya bildirir ve komisyonlardaki istişareler ile parlamentonun görüşleri alınır. AB Bakanlar Konseyi’nde İsveç’in sözcülüğü hükümet yapar ama hükümet AB konularını nasıl ele aldığından parlamentoya karşı sorumludur.
Parlamento ayrıca AB yasa önerileri hususundaki kararların AB düzeyinde mi yoksa her bir üye ülke tarafından ulusal düzeyde mi alınması gerektiğini değerlendirir. Buna AB yasa önerilerinin subsidiarite ilkesine göre değerlendirilmesi denir, ki bu da kararların halka en yakın ve etkili siyasi düzeyde alınması demektir.
Avrupa Parlamentosu ve AB Bakanlar Konseyi karar alır
Avrupa Parlamentosu üyeleri ve AB Bakanlar Konseyi’ndeki bakanlar öneriyi ayrı ayrı tartışır ve değişiklikler önerebilir. Bu iki kurum, çoğu AB yasası hakkında beraber karar alır ve dolayısıyla bir yasanın geçerli olabilmesi için anlaşmak zorundadırlar.
İsveç, AB yasalarını uygular
Avrupa Parlamentosu ve AB Bakanlar Konseyi yeni bir AB yasası hakkında karar aldığında İsveç ve diğer AB ülkeleri bu karara uyacaktır. Bazen hükümetin veya kamu kurumlarının bazı kuralları uyarlaması yeterli olur bazen de ulusal yasaların AB yasalarıyla uyumlu olması için değiştirilmesi gerekir. Böyle bir durumda İsveç’te hükümet, yasalar hakkında karar alan parlamentoya bir öneri yani önerge vermek zorundadır.
Hükümet, kamu kurumları ve belediyeler yeni yasanın hayata geçirilmesini sağlar. İsveç mahkemeleri, yasalara uyulmasını sağlar.
Avrupa Komisyonu, AB ülkelerinin AB yasalarına uyup uymadığını kontrol eder. Komisyon, İsveç’in yasalara uymadığına kanaat getirirse, Avrupa Adalet Divanı’nda İsveç aleyhine dava açabilir.